1 In chell timp Jèsu al passà par un semenàd in dì di sàbide: ju siei discèpui po avìnd fam si metèrin a distacà dai spîgs, e a mangià. 2 Ju Farisèos po viodìnd chest, i disèrin: Eco ju tiei discèpui fàsin chell, cu no si pò fà in dì di sàbide. 3 Ma lui ur disè: No vèso lett cè, cu fasè David, cuand ch’ al vè fam, e chèi, cu jèrin cun lui: 4 Cuand ch’ al entrà te’ çhàse di Dio, e al mangià ju pans de’ proposiziòn, dai cuài no l’ ère lècit di mangià, ne a lui, ne a chèi, ch’ erin cun lui, ma ai soj sacerdòts? 5 Opùr no vèso lett in te’ lezz, che nei dîs di sàbide ju sacerdòts tal tèmpio e’ ròmpin le sàbide, e son sènze còlpe? 6 Ore jo us dis, che culì an d’ jè un plùi grand dal tèmpio. 7 Se po o’ savèssis cè, ch’ al vûl dì: O’ vuèj le misericòrdie, e no lu sacrifìzi: no varèssis mài condanàds dai inocènts: 8 Parcechè lu Fi dal om al è paròn ànçhe de’ sàbide. 9 E jessìnd partìd di là, al lè te’ lor sinagòghe. 10 E èco un om, ch’ al vève ùne man seçhàde, e lu domandàvin, disìnd: Isal permitùd di vuarì in dì di sàbide? cu le intenziòn di acusàlu. 11 Lui po ur disè: Cùi sarèssial fra di vo’ àltris chell om, che avìnd ùne sòle piòre, se chèste çhadèss in t’ ùne fuèsse in dì di sàbide, no le pìj, e no le giàvi fûr? 12 Ce tant mijòr di ùne piòre no ìsal un om? Dònçhe si pò fà ben in zornàde di sàbide. 13 Alòre al disè al om: Distìnd le to man. E la distindè, e tornà sàne còme chê àltre. 14 Saltànd fûr di là ju Farisèos, e’ fasèvin consèj cuìntri di lui, in ce mûd che podarèssin fàlu murì. 15 Jèsu po savìnd al lè vie di là: e i lèrin daûr un monçh, e ju vuarì duçh: 16 E ur comandà, che no lu pandèssin. 17 Parcechè si compliss cè, cu l’ è ditt dal profète Isaìe, ch’ al dis: 18 Eco lu gno famèj, ch’ o’ ài scielt, lu gno amàd, nel cual si è ben complasùde le me ànime. Metarài lu gno spìrit sòre di lui, e al prediçharà le justìzie es naziòns. 19 Nol litigarà, nol cijularà, e nissùn al sintarà le so vôs pes plàzzis: 20 Nol romparà le çhàne sclapàde, e nol distudarà lu pavèr, ch’ al fùme, fintinemài che nol fàsi trionfà le justìzie: 21 E lis naziòns speraràn tal so nom. 22 Alòre i fo presentàd un indemoneàd, uarb e mutt, e lu vuarì in mûd, ch’ al fevelàve, e al viodève. 23 E si maravejàrin dùtis lis tùrbis, e disèrin: No ìsal chest fòrsi lu fi di Dàvid? 24 Ju Farisèos po sintìnd chest, e’ disèrin: Chest nol sçhàzze ju demònis, che par mièzz di Belzebù prìncip dai demònis. 25 Jèsu po savìnd ju lor pinsìrs, ur disè: Ogni règno dividùd in partìds contràris, al sarà desolàd: e ògni citàd, o famèje dividùde in partìds contràris, no starà in pids. 26 E se Sàtane al sçhàzze Sàtane, al è in vuère cuìntri sè stess: cemûd dònçhe podaràjal durà lu so règno? 27 E se jo sçhàzzi ju demònis par mièzz di Belzebù, ju fîs vuèstris par mièzz di cùi ju sçhàzzino? Par chest lor e’ saràn ju vuèstris zùdis. 28 Se jo po o’ sçhàzzi ju demònis par mièzz da lu spìrit di Dio, dònçhe al è rivàd in vo’ àltris lu règno di Dio. 29 E cemûd puèdial un entrà in çhàse di un om valènt, e puartài vie le so ròbe, se prìme no lu dòme? e alòre al svalisarà le so çhàse. 30 Cùi, cu no è cun me, l’ è cuìntri di me: e cùi, cu no racuèj cun me, al spand. 31 Par chest us dis: Cualùncue peçhàd, e blestème saràn perdonàds ai ùmign; ma le blestème cuìntri lu Spirit no sarà perdonàde. 32 E a cualùncue, cu varà ditt alg cuìntri lu Fi dal om, i sarà perdonàd: a cùi po, ch’ al varà ditt alg cuìntri lu Spirtusànt, no i sarà perdonàd ne in chest mond, ne in chell àltri. 33 O fàit l’ àrbul bon, e lu so frutt bon: o fàit l’àrbul çhatìv, e lu so frutt çhatìv: parcechè l’ àrbul si cognòss dal frutt. 34 Ràzze di vìparis, cemûd podèso fevelà ben, cuand ch’ o’ sês çhatìvs? parcechè cuand che lu cûr l’ è sglonf, le bòçhe fevèle. 35 Lu bon om dal bon tesàur al giàve fûr lu ben: e lu çhatìv om dal çhatìv tesàur al giàve fûr lu mal. 36 Jo po us dis, che di ògni peràule oziòse, che varàn dìte j’ ùmign, e’ rindaràn cont di jê nel dì dal judìzi. 37 Parcechè par lis tôs peràulis tu sarâs justificàd, e par lis tôs peràulis tu sarâs condanàd. 38 Alòre i rispuindèrin cualchidùn dai Scrìbis e dai Farisèos, disìnd: Mèstri, o’ volìn viòdi di te cuàlchi miràcul. 39 E lui rispuindìnd ur disè: Ràzze çhatìve, e bastàrde e’ va cirìnd miràcui: e no i sarà dàd nissun miràcul, fûr che lu miràcul dal profète Giòne. 40 Parcechè in chell mûd, che Giòne al stè par tre dìs, e par tre gnots te’ pànze de’ balène, cussì lu Fi dal om al starà tal sen de’ tière par tre dìs, e par tre gnots. 41 J’ ùmign di Nìnive e’ insorzaràn nel dì dal judìzi cuìntri chèste giarnàzie, e la condanaràn: parcechè lor, par le predicaziòn di Giòne, àn fàte penitìnze. Ma èco culì un, ch’ al è plùi di Giòne. 42 Le regìne dal miezdì saltarà sù tal dì dal judìzi cuìntri chèste stìrpe, e le condanarà: parcechè e’ jè vignùde dai confìns de’ tière a sintì le sapiènze di Salomòn; ma èco culì un, ch’ al è plùi di Salomòn. 43 Cuand po lu spìrit mal mond al sarà issùd dal om, al çhamìne par lûgs àrids, cerçhànd ripôs, e no lu çhàte. 44 Alòre al dis: Tornarài a çhàse me, di dulà ch’ o’ soi issùd. E rivànd le çhàte vuèide, scovàde, e furnìde. 45 Alòre al va, e al pìje sù siett àltris spìrits cun sè, plùi trìsçh di lui, e entrànd e’ àbitin lì: e le ùltime condiziòn di chell om devènte piês de’ prìme. Cussì sucedarà ànçhe a chèste pèssime generaziòn. 46 Al fevelàve ançhemò a lis tùrbis, che èco so màri, e ju fràdis e’ stèvin di fûr, seneôs di fevelàji. 47 I disè po cualchidùn: Eco to màri, e tiei fràdis e’ son cà di fûr, e domàndin di te. 48 Ma lui rispuindìnd a cùi, che i fevelàve, al disè: Cùi ìse me màri, e cùi sònin miei fràdis? 49 E stindìnd le man viers ju siei discèpui, al disè: Eco le màri me, e ju fràdis miei. 50 Parcechè cualùncue al varà fàte le volontàd dal Pàri gno, ch’ al è in cîl: chell al è gno fràdi, e sûr, e màri. — Pieri dal Pozzo, Lu sant Vanzèli di Jesù Crist seònd Matìe, 1860.