1 E avìnd Jèsu finìd d’ inscuelà ju siei dòdis discèpui, al lè indenànt par là a insegnà, e a prediçhà in tes lor citàds. 2 Zuan po avìnd sintùdis, stand in presòn, lis òperis di Crist, al mandà doi dai siei discèpui 3 A dìji: Sèstu tu chell, che tu âs di vignì, o an spietìno un àltri? 4 E rispuindìnd Jèsu ur disè: Làit, e ripuartàit a Zuan cè, che o’ vês sintùd, e viodùd. 5 Ju vuarbs viòdin, ju zuèts çhamìnin, ju levrôs si smondèin, ju sords sìntin, ju muarts rissùscitin, ju pùars son inscuelàds tal vanzèli: 6 E l’ è beàd chell, cu no sarà scandalizàd di me. 7 Cuand po che chèi lèrin vie, Jèsu scomenzà a discòri di Zuan a lis tùrbis: Ce sèso làds a viòdi tal desèrt? ùne çhàne sçhassàde dal vint? 8 Ma ce sèso làds a viòdi? un om vistùd cun delicatèzze? Eco chèi, che vièstin delicatamèntri, e’ stan tai palàzz dai rès. 9 Ma ce sèso làds a viòdi? un profète? Si, us dis, ànçhe plùi che un profète. 10 Chest l’ è chell propriamèntri, di cùi l’ è scritt: Eco jo màndi prìme de to compàrse lu miò àgnul, ch’ al prepararà le to stràde devànt di te. 11 In veretàd us dis: Fra ju nassùds des fèminis non d’ è un, ch’ al sèvi plùi grand di Zuan Batìste: ma lu plùi pìzzul, cu sèi tal règno dal cîl, l’ è plùi grand di lui. 12 Dai timps po di Zuan Batìste infìn cumò, lu règno dal cîl si acuìste cu le fuàrze, e ju violènts lu puàrtin vie. 13 Parcechè duçh ju profètis, e le lezz infìn a Zuan e’ àn profetizàd: 14 E se volês intìndile, lui al è chell’ Elìe, ch’ al dovève vignì. 15 Cùi, cu à orèlis di sintì, ch’ al sìnti. 16 Ma a cùi diràijo sìmil stê ràzze di int? E jè sìmil a chèi frutàzz sentàds in plàzze, che vòsin ai lor compàgns, 17 E dìsin: O’ us vìn sunàd, e no vês balàd: o’ si vìn lamentàds, e no vês vajùd. 18 Parcechè al è vignùd Zuan, che nol mangiàve, ne al bevève, e disèvin: Al è indemoneàd. 19 Al è vignùd lu Fi dal om, ch’ al mànge, e ch’ al bev, e dìsin: Eco un mangiòn, e un bevòn, amì dai publicàns e dai peçhadòrs. E le sapiènze jè stàde justificàde dai siei fîs. 20 In chê vòlte al scomenzà a rimproverà lis citàds, dulà cu jèrin stads fats la plùi part dai siei miràcui, che no vèssin fàte penitìnze. 21 Guài a te, Coròzain, guài a te Betsàide: parcechè, se in Tìro, e in Sidòn e’ fossin stads fats chèi miràcui, che là di vo’ àltris son stads fats, zà da gran timp varèssin fàte penitìnze in tal cilìci, e in te’ cinìse. 22 Ma pur jo us dis: Tiro, e Sidòn saràn tratàdis cun plùi remissiòn di vo’ àltris nel dì dal judìzi. 23 E tu, Cafàrnao, ti alzaràstu fuàrs fin al cîl? ti sprofondarâs fin tal infièr: parcechè, se in Sòdome e’ fòssin stads fats chèi miràcui, che son stads fats là di te, fuàrs e’ sarèss restàde in pîds fin al dì di uè. 24 Ma pur us dis, che le tière di Sòdome e’ sarà tratàde cun mànco rigòr di te nel dì dal judìzi. 25 In chê vòlte Jèsu si metè a dì: O’ ti ringràzii, o Pàri, Signòr dal cîl e de’ tière, parchè tu âs scuindùdis chèstis çhòssis ai sàvis e ai prudènts, e tu lis âs fàtis cognòssi ai pìzzui. 26 Cussì è, o Pàri: parcechè cussì ti à plasùd. 27 Dùtis lis çhòssis mi son stàdis dàdis da gno Pàri. E nissùn cognòss lu Fi, fûr dal Pàri: e nissùn cognòss lu Pàri fûr dal Fi, e fûr di chell, a cùi lu Fi al à volùd pàndilu. 28 Vignìt a me duçh vo’ àltris, ch’ o’ sês sfadijàds, e agravàds, e jo us ristorarài. 29 Çhòlit sòre di vo’ àltris lu gno jôv, e imparàit di me, ch’ o’ soi mansuètt e ùmil di cûr, e o’ çhatarês ripôs a lis vuèstris ànimis. 30 Parcechè lu gno jôv al è soàv, e lu gno pês lizèr. — Pieri dal Pozzo, Lu sant Vanzèli di Jesù Crist seònd Matìe, 1860.