1 Alòre i si fasèrin dònge dai Scrìbis, e dai Farisèos di Jerusalèm, disìnji: 2 Parcè mài ju tiei discèpui no ossèrvino lis tradiziòns dai anziàns? parcechè no si làvin lis mans cuand che màngin pan. 3 Lui po rispuindìnd ur disè: Parcè ànçhe vo’ àltris no osservàiso lu comandamènt di Dio par càuse de’ vuèstre tradiziòn? Parcechè Dio l’ à ditt: 4 Onòre lu pàri e le màri: Cùi, cu maledirà lu pàri, o le màri, ch’ al sèvi çhastijàd cu le muart. 5 Vo’ àltris po o’ dìsis: Ognidùn dirà al pàri, o a le màri: Ogni ufièrte fàte da me, ti zovarà: 6 E nol onorarà so pàri, o so màri: e o’ vês distrùtt lu comandamènt di Dio cu le vuèstre tradiziòn. 7 Ipòcritis, ben l’ à profetàd di vo’ àltris Isaìe, disìnd: 8 Chest pòpul mi onòre cui làvris: ma ’l lor cûr al è lontàn di me. 9 E sènze resòn mi onòrin, insegnànd dutrìnis e comandamènts umàns. 10 E clamàdis a sè lis tùrbis, ur disè: Sintìt, e capìt. 11 No chell, ch’ al èntre pe’ bòçhe, al spòrçhe l’ om: ma chell, ch’ al ven fûr de’ bòçhe, l’ è chell, ch’ al spòrçhe l’ om. 12 Alòre fasìnsi dònge ju siei discèpui, i disèrin: Sàstu, che ju Farisèos, sintùdis chèstis peràulis, si son scandalizàds? 13 Ma lui rispundìnd al disè: Ogni plànte, che no è stàde plantàde dal celèst gno Pàri, e’ sarà sradisàde. 14 Lassàiju stà: son uarbs, e condutòrs di uarbs. E se un uarb al mène un àltri, e’ çhàdin duçh doi in tal fossàl. 15 Rispuindìnd po Pièri i disè: Spièghinus chèste paràbule. 16 Ma lui al disè: Sèso ançhimò ànçhe vo’ àltris sènze intelètt? 17 No capìso, che dutt cè, cu èntre pe’ bòçhe, al va te’ pànze, e po al sàlte fûr par daûr? 18 Ma chês çhòssis, cu vègnin de’ bòçhe, sàltin fûr dal cûr, e chês e’ spòrçhin l’ om: 19 Parcechè dal cûr e’ jèssin ju pinsìrs çhatìvs, ju mazzalìcis, ju adultèris, lis fornicaziòns, lis robarìis, lis fàlsis testemoneànzis, lis blestèmis. 20 Chèstis son lis çhòssis, cu spòrçhin l’ om. Ma lu mangià sènze lavàssi lis mans, nol spòrçhe l’ om. 21 E land vie di là Jèsu al si dirizè des bàndis di Tìro e di Sidòn. 22 Cenonè ùne fèmine cananèe vignùde fûr di chês bàndis e’ vosà, disìnd: Vèvi pietàd di me, o Signòr, fi di Dàvid: me fìje e’ jè malamèntri tormentàde dal demòni. 23 Ma lui no i rispuindè peràule. E fasìnsi dònge ju siei discèpui lu prejàvin disìnd: Màndile vie: parcechè e’ cijùle daûr di nô. 24 Lui po rispuindìnd al disè: O’ soi mandàd nòme pes piòris pierdùdis de chàse di Israèl. 25 Ma jê e’ vignì dònge, e lu adorà, disìnd: Signòr, jùdimi. 26 E lui i rispuindè: No l’ è ben di çhòli lu pan dai fîs, par butàlu ai çhans. 27 Ma jê disè: Si, l’ è vêr, o Signor: parcechè ànçhe ju çhanùts màngin ju fruzzòns, che çhàdin de’ tàule dai lor paròns. 28 Alòre Jèsu rispuindìnd, i disè: O fèmine, grànde e’ jè le to fède: che ti sèi fatt còme che tu vûs. E in chê òre stèsse e’ fo vuarìde so fìje. 29 E jessìnd Jèsu partìd di là, al lè viers lu mar di Galilèe: e làd su d’ ùne mont, al stève sentàd lì. 30 E i si fasèrin dònge gran tùrbis di int, che menàvin cun lor muts, uarbs, zuèts, strupiàds, e un monçh di àltris malàds: e ju butàrin ai siei pids, e ju vuarì: 31 In mûd che lis tùrbis si maravejàvin, viodìnd, che ju muts fevelàvin, ju zuèts çhaminàvin, ju uarbs viodèvin: e glorificàvin lu Dio di Israèl. 32 Jèsu po, clamàds ju siei discèpui, al disè: O’ ài pietàd des tùrbis, che da tre dìs no si slontànin di me, e no àn ce mangià: e no vuèj mandàju vie dizùns, parchè no còlin di languòr par stràde. 33 E ju discèpui i disèrin: Ma dulà çhatarìno tal desèrt tant pan, par pàssi tànte int? 34 E Jèsu ur disè: Cetànçh pans vèso? E lor i rispuindèrin: Siett, e pôs pessùts. 35 E al comandà a lis tùrbis di sentàssi par tière. 36 E pijànd ju siett pans, e ju pess, e ringraziànd, ju rompè, e ju dè ai siei discèpui, e ju siei discèpui ju dèrin al pòpul. 37 E mangiàrin ducuànçh, e si son passùds. E di chell, ch’ al vanzà di fruzzòns, jemplàrin siett còrbis. 38 Chèi, cu mangiàrin, e’ jèrin cuàtri mil ùmign, sènze ju pìzzui, e lis fèminis. 39 E licenziàde le tùrbe, al montà in bàrçhe: e al lè des bàndis di Magèdan. — Pieri dal Pozzo, Lu sant Vanzèli di Jesù Crist seònd Matìe, 1860.